فصل دوم فيزيك 1
دما :
دما معياري است كه ميزان درجه ي سردي و گرمي اجسام را مشخص مي كند.
نكته:
دما بستگي به انرژي دروني ماده دارد. به طوري كه هر چه دماي جسم معيني بالاتر باشد. انرژي دروني آن بيشتر است يعني ذره هاي آن داراي انرژي بيشتري هستند.
منظور از دماسنجي چيست؟
راه و شيوه هاي اندازه گيري و تعيين دما را دماسنجي مي ناميم.
اشكال دماسنجي به كمك حس لامسه چيست؟
اين روش بي دقت ترين نوع دماسنجي است.
دما سنج :
اندازه گيري دقيق دما توسط دما سنج صورت مي گيرد.
نكته:
ساده ترين و رايج ترين نوع دما سنج، دماسنج هاي جيوه اي و الكلي است.
نكته:
اساس كار دماسنج جيوه اي و الكلي بر انبساط مايعات است.
نكته:
تقريباً همه ي مواد (جامد، مايع و گاز) وقتي گرم شوند منبسط مي شوند.
ساختمان دما جيوه اي (يا الكلي) :
اين نوع دماسنج، از يك شيشه اي باريك سربسته (خالي از هوا) متصل به يك مخزن تشكيل شده است.مخزن پر از جيوه (يا الكل) است . با بالا رفتن مايع درون مخزن ، حجم مايع نيز بيشتر مي شود. (انبساط مي يابد) و مايع در لوله ي باريك بالا مي رود. از ارتفاع مايع در لوله ي باريك مي توان براي اندازه گيري دما استفاده كرد، زيرا هر چه دما بالاتر باشد، ارتفاع مايع بيشتر و هر چه دما كمتر باشد، ارتفاع مايع كمتر است.
نكته:
رايج ترين روش درجه بندي دماسنج درجه بندي سلسيوس است كه دماي يخ خالص در حال ذوب (در فشار يك اتمسفر) را صفر و دماي بخار آب جوش را برابر صد مي گيرند.
نكته:
اولين بار سلسيوس سوئدي به اين روش دماسنج را درجه بندي كرد.
مدرج كردن دماسنج به روش سلسيوس چگونه است؟
1. نخست دما سنج را درون مقداري يخ خرد شده در حال ذوب قرار مي دهيم. به گونه اي كه مخزن دما سنج كاملاً درون يخ قرار گيرد پس از آن كه سطح جيوه در لوله ي باريك در پاين ترين ارتفاع بصورت ثابت قرار گرفت. محل آن را علامت مي زنيم و عدد صفر را در كنار آن ثبت مي كنيم.
2. سپس دما سنج را در سطح بالاي آب جوش قرار مي دهيم كه قسمت مخزن دما سنج در تماس كامل با بخار قرار گيرد. محل قرار گرفتن سطح جيوه در لوله ي باريك را علامت مي زنيم و عدد صد را كنار آن ثبت مي كنيم.
3. فاصله ي بين درجه صفر و درجه ي صد را به صد قسمت مساوي تقسيم مي كنيم و هر قسمت را يك درجه «سيليسوس» مي ناميم و هر درجه را با علامت Cْ نمايش مي دهيم.
4. اين درجه بندي را( با درجه بندي هايي به همين فاصله از يكديگر) به زير صفر و بالاي صد نيز ادامه مي دهيم. دماهاي زير صفر درجه سليسوس را با عددهاي منفي مشخص مي كنيم.
نكته:
وقتي مي خواهند دما را بر حست درجه سلسيوس مشخص كنند معمولاً آن را با نماد (تتا) نمايش مي دهند.
نكته:
اندازه گيري دما توسط دما سنج هاي جيوه اي و الكلي براي دماهايي امكان پذير است كه بالاتر از نقطه ي انجماد و پائين تر از نقطه جوش مايع درون دما سنج باشد.
پس اگر بخواهيم دماي جوش آب را اندازه گيري كنيم نمي توانيم از دماسنج الكلي استفاده كنيم زيرا آّب در 100 درجه ي سانترگراد به جوش مي آيد اما الكل در 79 درجه سانتي گراد.
منظور از دماي تعادل چيست؟
هر گاه بين دو جسم اختلاف دما وجود داشته باشد. جسمي كه دماي بيشتري دارد گرما از دست مي دهد و جسمي كه دماي كمتري دارد گرما مي گيرد تا هر دو جسم به يك دما برسند اين دما را دماي تعادل دو جسم مي گويند.
چه موقع مي گوييم دو جسم در تعادل گرمايي هستند؟
زماني كه اگر در تماس با يكديگر قرار گيرتد دماي آن ها تغيير نكند.
گرما:
اگر دو جسم با دماهاي مختلف در تماس با يكديگرقرار دهيم انرژي از جسم گرمتر به جسم سردتر جريان مي يابد. به انرژي كه در چنين شرايطي منتقل مي شود. انرژي گرمايي مي گويند. گرما مقدار انرژي است كه به دليل اختلاف دما، بين اين دو جسم كه با هم در تماس هستند مبادله مي شود.
نكته: گرما را با نماد Q نمايش مي دهيم.
رسانش گرما :
اگر بين دو نقطه از يك جسم، اختلاف دمايي بوجود بيايد، گرماي درون جسم از قسمت با دماي بالاتر به قسمت با دماي پايين تر شارش (شارش به معناي جاري شدن است) مي كند. اين نوع شارش يا انتقال گرما را رسانش گرما مي گويند.
به چه موادي رساناي گرما مي گويند؟
موادي مثل فلزات كه گرما را بسيار سريع از خود عبور مي دهند.
به چه موادي نارساناي گرما (عايق گرما) مي گويند؟
موادي مثل شيشه، چوب و پلاستيك و ... كه گرما را بسيار آهسته منتقل مي كنند را نارساناي گرما مي گويند.
چند مورد استفاده از رساناهاي خوب گرما :
شعله پخش كن و قابلمه هاي آلومينيومي، مسي، آهني و يا تركيبي از آنها رساناهاي خوبي هستند.
نكته:
آب رساناي خوبي براي گرما نيست.
هوا رساناي ضعيف گرماست.
يك نمونه استفاده از رساناي ضعيف بودن هوا:
استفاده از لباس هاي ضخيم و پشمي در هواي سرد باعث جلوگيري در اتلاف گرماي بدن است. در اين لباس ها هوا در بين تارها و منفذهاي لباس به عنوان عايق خوب عمل مي كند.
گرماي ويژه چيست؟
مقدار گرمايي كه به يك كيلوگرم از يك ماده داده مي شود تا دماي آن يك درجه سلسيوس افزايش يابد.
نكته:
گرماي ويژه آب برابر است با مقدار گرمايي كه براي گرم كردن يك كيلوگرم آّب به اندازه ي يك درجه سلسيوس لازم است.
رابطه ي يه دست آوردن انرژي تلف شده از يك سطح در يك زمان مشخص:
(مساحت)×(مدت زمان)×(اختلاف دما)× (آهنگ عبور گرما از واحد سطح به ازاي واحد اختلاف دما) = انرژي تلف شده
رابطه بدست آورن مقدار گرماي يك جسم:
Q =mc(θ2 - θ1 ) = mc∆θ مقدارگرما
نكته:
يكاي آهنگ عبور گرما، ژول بر متر مربع ثانيه درجه سلسيوس است.
نكته:
يكاي گرماي ويژه، ژول بر كيلوگرم بر درجه سلسيوس است.






آزمايشگاه فيزيك پردازش داده ها با اكسل